Vorige week begon ik aan mijn eigen Transformational Cupping traject en dat was echt nodig. We startten met mijn rug, want die schreeuwt het hardst en voelt als beton. Ik ben te lang doorgegaan. De tweede behandeling begon direct met een emotionele ontlading. Kennelijk had ook bij mij spanning zich dieper vastgezet dan ik wilde erkennen. Een paar gerichte aanrakingen op mijn rug en schouders en mijn systeem opende zich. Mijn emmertje liep over. Tranen vloeiden en kwamen zonder waarschuwing.
Gelukkig weet ik hoe ik hiermee om moet gaan. Wat ik mijn cliënten adviseer wanneer er tijdens een sessie iets loskomt, kon ik nu zelf toepassen. Zonder verzet en zonder oordeel liet ik het over me heen komen. Mijn lichaam en geest wilden opruimen en dat was oké. De ontlading duurde slechts even, maar in ruil daarvoor kreeg ik iets moois terug, iets wat ik ook bij anderen zie gebeuren. Er ontstond lichtheid en ik voelde ruimte.
Naast de emotionele ontlading zie ik ook duidelijk een fysieke verandering. Er is meer ruimte, meer doorbloeding, meer zachtheid in mijn lijf. Zelfs esthetisch zie ik verschil. Na één behandeling al.
Maar het belangrijkste is dat ik het verschil duidelijk voel.
Eerder liet ik mezelf weleens cuppen. Maar dat was alleen om een acute klacht te verhelpen. Daarna ging ik meteen weer door. Het advies dat ik dagelijks geef, om goed voor jezelf te zorgen en lief voor jezelf te zijn, werd door mijzelf niet consequent nageleefd.
Practice what you preach.
Dat gezegde zit altijd in mijn hoofd, maar de laatste tijd begon het te wringen. Hoe authentiek ben je als je uitdraagt wat je zelf niet toepast. Hoe kun je ruimte creëren voor een ander, als je die ruimte voor jezelf niet structureel inneemt.
We kennen allemaal de argumenten. Geen tijd. Geen geld. Bij mij speelde ook nog mee dat ik niet de therapeut had gevonden die de juiste touch had en bij wie ik me volledig kon overgeven. Tot ik haar tegenkwam. Precies op het moment dat mijn rug aangaf dat het echt genoeg was geweest. Mijn lichaam liet me weten dat het moment was aangebroken.
Health is wealth. Tijd kun je maken en geld kun je vrijmaken. Ik besloot geen excuses meer te gebruiken, maar prioriteiten te stellen. En dus plan ik nu elke week een vast moment voor mezelf in om transformational cupping te mogen ontvangen. Gewoon in een tijdslot waarin normaal een cliënt op mijn tafel zou liggen. Dan maar één cliënt minder per week. Voorlopig blijf ik dit doen. Investeren in mijn eigen gezondheid is geen luxe, maar onderhoud. Wanneer ik blijf investeren in mijn eigen proces, kan ik dat ook zuiver blijven doorgeven. En dat is wat ik wil.
In mijn praktijk zie ik wat er kan gebeuren wanneer spanning eindelijk ruimte krijgt en dat begint met de keuze om zelf stil te staan.