In mijn introductiepost vertelde ik terloops dat mijn vriendin en ik één keer in de week samen wandelen. Een dik uur. Voor onze well-being. Alle andere dagen van de week loop ik in mijn eentje. Ook een dik uur. Als mijn agenda dat toelaat tenminste. Wat de laatste tijd niet zo is en dat is wel jammer. Ik mis het dan echt. Fysiek en mentaal.
Gek, want vroeger wilde ik het liefst nog geen meter lopen. Ik deed alles met de auto en reed soms wel honderd rondjes tot ik praktisch voor de deur kon parkeren van waar ik moest zijn.
Doordat ik mezelf de afgelopen jaren een healthy lifestyle heb aangemeten, veel tijd in de sportschool doorbracht en daar van mijn Personal Trainer standaard minstens een half uur op de loopband moest lopen (wandelen, niet hardlopen) na de krachttraining, ben ik er anders tegenaan gaan kijken. De verandering kwam eerst verstandelijk. Ik begreep dat het goed voor me was en deed het braaf om die reden. Maar niet lang daarna kwam het ook fysiek en mentaal binnen. Als ik het niet deed voelde ik me anders. Minder fijn.
Wandelen betekent voor mij ook me-time. Tegenwoordig heb ik dat echt nodig, door het werk wat ik doe met lichamen, spanning en processen van anderen. Tijdens het uurtje lopen kom ik weer bij mezelf. Als ik met een vol hoofd de deur uit loop, kom ik altijd rustiger terug. Ik doe het overigens waar ik ook ben, zelfs op vakantie.
Lopen ondersteunt veel van dezelfde processen die ik ook met mijn werk stimuleer. Het bevordert de doorbloeding, zorgt voor een betere zuurstofaanvoer en ondersteunt het zelfherstellend vermogen van het lichaam. Dat zijn ook de belangrijke effecten van bindweefselmassage en transformational cupping, waarbij lokaal wordt gewerkt op huid, bindweefsel en doorbloeding. Twee verschillende manieren, maar met een vergelijkbare intentie, namelijk het lichaam helpen beter te functioneren. Beide kunnen bijdragen aan een goed werkend immuunsysteem.
Doordat het mindfull is, wordt wandelen bovendien vaak ervaren als een van de prettigste manieren om vetverlies te ondersteunen, waaronder buikvet. Je kunt vet niet plaatselijk verminderen door alleen buikspieren te trainen. Vetverlies ontstaat door een combinatie van beweging en leefstijl. Cardio zoals wandelen, speelt daarin een belangrijke rol, zeker wanneer je het consistent doet.
Tijdens het wandelen gebruik je ook spieren. Met name been-, bil- en rompspieren worden actief gebruikt. Het verminderen van vetmassa in combinatie met het versterken van de spieren van de romp kan zorgen voor een strakkere buik. Dat is voor veel mensen een heel fijn bijkomstig effect.
En voordat het saai wordt, wil ik toch nog een paar laatste redenen noemen om die stappen te zetten. Het is goed voor je geheugen en focus, heeft een positief effect op je stemming en ondersteunt een gezond slaap-waak ritme. Dat kan bijdragen aan een betere aanmaak van het slaaphormoon melatonine en dus een betere nachtrust.
Genoeg redenen om die wandelschoenen aan te trekken!
Zo herkenbaar en waardevol wat je schrijft. Hup, laat dat lijf lopen, daar gaat je hele systeem van in beweging. Inspiratie vloeit weer, ‘problemen’ lossen op en je weet het weer.
Dank voor je post, waardeer het zeer!