In mijn vorige post vertelde ik over de positieve effecten van het werk dat ik verricht. Dit doe ik in mijn bindweefselmassage- en (transformational) cuppingstudio Jourdan does it! die is gelegen in Amsterdam Oud-Zuid.
Het leek me mooi om iets dieper in te gaan op mijn werk en dan specifiek op het verschil tussen traditionele cupping en transformational cupping. Als behandelaar wordt mij hier regelmatig naar gevraagd. De twee technieken lijken sterk op elkaar, echter verschillen de intentie en diepgang wezenlijk.
Traditionele cupping voor herstel en doorbloeding
Bij traditionele cupping werk ik met glazen of siliconen cups waarmee een vacuüm op de huid wordt gecreëerd. Dit vacuüm tilt de huid en het onderliggende bindweefsel voorzichtig op.
Fysiologisch stimuleert cupping de lokale doorbloeding en lymfecirculatie. Spieren kunnen soepeler worden, verklevingen in het bindweefsel kunnen verminderen en het natuurlijke herstelproces van het lichaam wordt ondersteund.
In mijn praktijk zet ik traditionele cupping in bij:
• Vastzittende nek- en schouderspieren
• Spierpijn of overbelasting
• Bindweefselverklevingen
• Herstel na sport of langdurige spanning
Traditionele cupping is een directe, fysieke benadering. Gericht op ruimte creëren in het weefsel.
Transformational cupping wanneer de spanning dieper zit
Transformational cupping werkt vanuit hetzelfde basisprincipe, maar gaat verder dan alleen het fysieke.
Langdurige stress en onverwerkt trauma kunnen zich uiten in chronische spierspanning en verklevingen in het bindweefsel. Het lichaam houdt vast wat nog niet verwerkt is.
Het loslaten van die spanningen kan soms gepaard gaan met emotie; dit is geen doel op zich en wordt nooit geforceerd. Maar het gebeurt, dat iemand tijdens of na de behandeling geraakt wordt of een duidelijke emotionele ontlading ervaart.
Dat is geen drama, maar er ontstaat ruimte en verlichting. Het is tijd om te ontspannen.
Het verschil in essentie
Traditionele cupping richt zich primair op fysiek herstel en verbetering van de circulatie.
Transformational cupping werkt op fysiek én mentaal niveau. Het combineert techniek met afgestemde aandacht en intentie. Soms blijkt het lichaam een verhaal te vertellen dat dieper gaat dan de oorspronkelijke klacht.
Beide vormen hebben hun waarde. Dat vind ik bijzonder aan dit werk.
Ongegronde angst
Behandelingen start ik altijd volgens een vast protocol. Met palpatie, aftasten. Op deze manier ontdek ik wat er speelt in het lichaam, en tegelijkertijd voelt de cliënt mijn manier van aanraken, mijn tempo en mijn energie. Dit is ook het moment dat er een basis van vertrouwen ontstaat. Het geeft structuur en veiligheid aan mijn cliënt en dat vind ik essentieel.
Helaas merk ik dat er een zekere angst rond deze behandelingen hangt. Men vreest pijn en de veel gedeelde “zebrastrepen” op social media schrikken af.
Nog steeds word ik benaderd door mensen die graag willen komen, maar uiteindelijk toch niet durven. Ook zie ik cliënten die niet terug durven naar een eerdere behandelaar, omdat daar over hun pijngrens werd gegaan en ze bont en blauw naar huis gingen.
Natuurlijk komt het voor dat een gebied meer aandacht vraagt. Of dat de focus verschuift, omdat het lichaam iets anders laat zien dan de oorspronkelijke klacht. Dat is het moment waarop intuïtie en ervaring samenkomen met het protocol. En dat is oké, want dit gebeurt altijd pas als we al door de kennismakingsfase (palpatie) heen zijn gegaan en dan is dus de basis voor vertrouwen al gelegd.
Cupping hoeft niet pijnlijk te zijn om effectief te zijn. Als het met gevoel gebeurt kan het juist verlichting bieden en ruimte creëren. In mijn studio combineer ik cupping vrijwel altijd met bindweefselmassage. Die samenwerking tussen deze technieken zorgt voor meer intensiteit en diepte, zonder dat het als heftig wordt ervaren.